Op de laaste volledige dag in Zuid Afrika wilden we nog iets speciaals doen. En wat is er nu aparter dan te duiken met de grootste haaien in de wereld, de grote witte haai.

Met eenzelfde boot hebben wij de haaien opgezocht.

Met een boot zijn we de oceaan opgevaren waarna er bij een rif, aas werd uitgegooid waar de haaien op afkomen. Het aas bestond uit stukken tonijn en een bord dat voor de haai op een zeehond lijkt. Na een paar minuten wachten zwommen er al snel een paar haaien om de boot. Geweldig indrukwekkend om deze dieren van dichtbij te kunnen zien. Omdat het weer (relatief) rustig was en er weinig golven waren mochten we deze dag ook de kooi in die langs de boot werd vastgemaakt.

Nadat we in een wetsuit gehesen waren, mochten we de kooi in om de haaien vanachter tralies van dichtbij te bekijken en fotograferen. De haaien kwamen soms tot op een een paar decimeter afstand. Doordat de kooi met dikke tralies tussen ons en de haai inzat konden we de haaien op deze manier veilig bekijken door onze duikbrillen.

De kooi waarin we met zeven personen in konden

De haai neemt een hap van het aas.

Ook de zeehond is voor de haai erg aantrekkelijk.

Naast een bezoek aan de townships moet je als in Kaapstad zit een bezoek brengen aan Robbeneiland. Het eiland waar Nelson Mandela en honderden andere politieke gevangenen tijdens het appartheidsregime gevangen hebben gezeten.

Aangezien de boottocht een paar dagen geleden gecanceled was, waren we blij toen we uit het raam keken en zagen dat het niet heel winderig was. Wel was het erg bewolkt maar toen we rond een uur of negen aankwamen bij het vertrekpunt stelden ze ons gerust en konden we om 10 uur vertrekken.

Omdat we nog niet echt ontbeten hadden, besloten we om een broodje op de kade te kopen. Daar werden we er weer eens op gewezen dat er hier verschillende werelden vlak langs elkaar bestaan. Op de kade werden namelijk opnames gemaakt voor een commercial, terwijl wij op het punt stonden af te reizen naar een plaats waar mensen vanwege hun ideexebn tientallen jaren lang opgesloten hebben gezeten.

Onderweg naar het eiland werd het weer langzaam slechter. Hoewel Regis nog het heldere idee had gehad om een trui mee te nemen, was ik (Gertjan) dat vergeten waardoor de overtocht toch wel erg frisjes was.

Op Robbeneiland kregen we eerst een busrit over het hele eiland. Het eiland is nog best groot en naast een politieke gevangenis waren er ook een " gewone"  gevangenis en een dorpje voor de bewakers op het eiland. Daarnaast waren er enkele steengroeven waar de gevangen te werk werden gesteld. Dag in dag uit werden de gevangenen hier te werk gesteld. Tijdens een reunie van de gevangen op het eiland is Nelson Mandela begonnen met het oprichten van een monument. Hij heeft een kleine steen neergelegd ter nagedachtenis aan wat gebeurt is. Alle andere ex-gevangenen volgden zijn voorbeeld waren er nu een hele berg stenen ligt.

Het meest indrukwekkende deel van ons verblijf op Robbeneiland was de tocht door de zwaarbewaakte politieke gevangenis. Tijdens deze tour werden we begeleid door een gids die zelf jarenlang vanwege zijn politieke overtuiging gevangen heeft vastgezeten. De verhalen komen uit de eerste hand waardoor ze nog meer indruk maken.

Zo vertelde de gids dat er in zijn cel 110 gevangenen op de grond moesten slapen. Aangezien de ruimte eigenlijk veel te klein was moest iedereen op zijn zij liggen. Hierbij moest geslapen worden op erg dunne matjes, waardoor in de loop van de tijd het te pijnlijk was om op een kant van het lichaam te slapen. Gedurende de nacht werd er op elleboogstoot besloten om met zijn allen tegelijk om te draaien omdat het ander niet mogelijk was in de ruimte te kunnen slapen.

Onze gids in zijn oude cel

Ook was het maar mogelijk om een keer per half jaar een half uur bezoek te krijgen. Er mocht alleen Afrikaans en Engels gesproken worden omdat dan de bewakers mee konden luisteren. Aangezien lang niet alle mensen deze taal beheersten waren sommige mensen dus gedwongen dit half uur zwijgend uit te zitten omdat lichamelijk contact ook verboden was.

Enkele zware politieke gevangenen werden gedwongen om jarenlang alleen in een cel te verblijven dit is de cel waar Nelson Mandela een deel van zijn leven in gevangenschap heeft doorgebracht.

Het meest indrukwekkende verhaal was het verhaal van het bezoek van de vader van de gids aan Robbeneiland. Na een half jaar wachten zou hij op zaterdag op bezoek komen. Het liep anders: de dag voor het bezoek van de veiligheidsdienst werd hij daarbij met acht kogels doorzeefd. Op het moment dat het bezoek moest arriveren werd de gids bij de bewakers geroepen en verteld dat zijn vader niet zou komen omdat hij neergeschoten was.

Na de indrukwekkende tour naar de townships waren we net na de middag terug in het hostel. Na een verfrissende duik in het zwembad wilden we ook in de middag nog een paar activiteiten gaan doen. Aangezien het helder weer was leek dit ons een goed moment om de tafelberg op te gaan. Deze berg heeft toen de eerste Nederlanders naar Zuid Afrika gekomen zijn deze naam gekregen omdat de berg de vorm heeft van een gigantische tafel. Hij ligt net achter de stad waardoor je vanaf de berg een gigantisch uitzicht hebt op de stad, de haven, alle stranden en de rest van de omgeving.

De berg ligt net meer dan 1000 meter boven zeeniveau en om er te komen kun je het beste als je weinig tijd hebt met de kabelbaan omhoog. De kabel heeft een lengte van 1200m en weegt 18 ton! Daarnaast draait hij rondjes zodat je als je langzaam omhoog gaat niet door de cabine hoeft te lopen om van alle kanten uit te kunnen kijken.

vanaf de berg een blik op ons hotel 1000 meter onder ons.

Op de  berg heb je een adembenemend uitzicht en je kan naar alle kanten van de tafel lopen zodat je naar alle kanten uit kan kijken. Op de berg is ook nog de hoogste abseil ter wereld die ongeveer 100 meter van de berg af gaat. Jammer genoeg kwamen wij aan op het moment dat ze net aan het afbreken waren waardoor we dit niet meer konden doen.

de abseil wordt afgebroken.

Uitzicht op Lions head, een andere berg net naast de tafelberg.

The world een cruiseship van ongeveer 10 etages dat in de haven ligt. Overigens dezelfde haven vanuit we de dag ervoor zijn gaan zeilen.

Na weer van de tafelberg te zijn gegaan zijn we langs de kust verder gereden naar het uiterste puntje van de kaap, ook wel bekend als kaap de goede hoop en Cape Point. Hieronder enkele foto’s van onze tocht en de zonsondergang op onze weg terug.

dansende zoeloes onderweg op straat

tja, soms is de zuidpool net iets dichter bij dan parijs of nederland

enkele foto’s bij zonsondergang

Een must do in Zuid Afrika is het bezoeken van een Township. Dit zijn de gebieden waar de bevolking naartoe is verbannen toen er ‘witte’ gebieden in de stad werden gecreeerd. De gids woont zelf in een Township. Dit is nodig voor de veiligheid en bovendien kan de gids alles vertellen over het leven in zo’n Township.

De bezoeken waren indrukwekkend. In vele golfplaten woningen van amper 4m2 leven vaak twee of drie gezinnen, tot wel 10 personen per kamer. Een bed in een kamer kost 2 euro per maand. Enkele impressies zijn op onderstaande foto’s te zien.

Er zijn inmiddels ook projecten waarbij ietsgrotere huizen worden gebouwd die door de overheid worden gefinancierd. Het lijkt er echter op dat dit een druppel op een gloeiende plaat is. In De Townships in Kaapstad leven al meer dan een miljoen mensen.

We zijn in Kaapstad aangekomen. Er is een grote hoeveelheid aan activiteiten mogelijk. We hadden een boottocht geboekt naar Robben Eiland, maar die kon niet doorgaan, omdat er een storm zou opbreken later de dag. De oceanen (de Indische en Atlantische) komen hier samen kunnen erg onstuimig zijn. We kozen er toen voor om een zeiltocht te maken. Op deze manier kregen we vanaf het water een goed overzicht van kaapstad en de omgeving.

Vertrek in de haven van kaapstad

Uitzicht vanaf de zeilboot over kaapstad met de Tafelberg

Terwijl Gertjan aan het roer zat lag Regis relaxt op het voordek

Indrukwekkend grote schepen varen voorbij

Na ‘s ochtends vroeg opgestaan te hebben vertrokken we naar het Tsitsikamma national park. Dit is een park dat een deel van de kust beschermd en de oceaan die ervoor ligt. Het is een erg rotsachtige kust waarvandaan er verschillende activiteiten kunnen worden ondernomen. De golven breken op een prachtige manier op de rotsen en spuiten daarna met een groot gedonder meters omhoog.

Een van de dingen die we hier gedaan hebben was een boottocht naar een erg mooie kloof die duizenden jaren door een aardverschuiving is ontstaan. Met een boot zijn we enkele honderden meters de kloof ingevaren. De rotsen schieten naast de boot honderd meter omhoog wat erg indrukwekkend is.

Op deze tocht ontmoeten we een Zuid Afrikaanse familie die op de camping verbleef in het park.

Nadat we de twee oudere oma’s van de familie met wat kunst en vliegwerk uit de boot hadden geholpen kwamen we ze iets later weer tegen in het restaurant. Ook dat was weer heel gezellig dus voor we het wisten zaten we die middag tijdens de siesta op de thee bij de Zuid Afrikaans familie, erg gezellig om op deze manier steeds meer mensen te leren kennen.

Na het ontspannen hebben we ook nog een deel van de otter trail gelopen. Deze tocht loopt langs de kust en is ongeveer 40 km lang. Wij hebben alleen een klein stuk van deze tocht gelopen. Na een flinke klim en klauter partij van meer dan 3 km over de rotsen op de rand van de oceaan bereikten we ons doel. Een waterval die een meertje vult waar je heerlijk kan zwemmen. Tijdens het bijkomen van de inspannende toch kan je genieten van de waterval en de golven die op de rotsen slaan.

Uitzicht vanaf het hostel in Buffelo Bay. Na een ontbijt op het strand zijn we de dag begonnen met een strandwandeling.

Na een frisse duik (temperatuur steeds boven de dertig graden) zijn we weer de binnenlanden in gereden. Zoals jullie wellicht merken doen we dit al dagenlang zo. Het is een heerlijk afwisseling tussen het strand en de bergen. We zijn onderweg gestopt bij een struisvogelfarm. We kregen een tour van drie kwartier en we kregen te zien hoe de eieren werden gebroed en hoe de stuisvogels leven. Onderdeel van het programma was het staan op de eieren van een struisvogel (Gertjan). Deze eieren moeten trouwens drie uur gekookt worden voordat ze gaar zijn en als je er een omelet van maakt kun je het hele hostel voeden (1,5 kilo). Ook heb ik (Regis) even op een struisvogel gezeten. We konden er niet op rijden want het was te warm voor de beesten (43 graden is ook erg warm, ook voor ons).

Na de struisvogelfarm zijn we een werkelijk schitterende pas overgereden. Onderstaande beelden geven een indruk van wat we te zien kregen.

Na deze bergpas zijn we deze dag geeindigd in de woestijn (Big Karoo).

Jawel na de bergen was het weer tijd voor een dagje aan het strand. En aangezien we niet van stilzitten houden hebben we met zijn tweeen een kleine cursus surfen gedaan. In het prachtig gelegen Chintsa hebben we op de golven van de indische oceaan gesurft. Nou ja gesurft… Op het eind van de dag konden we toch al wel een paar seconden op onze boards staan, als we geluk hadden. We zullen nog wel wat oefening nodig hebben maar het eerste begin is er en het was een geweldige ervaring.

Voor onze kamer.

Het uizicht vanaf het balkon.

Na het surfen was het tijd voor (nog meer) ontspanning.

Onder de surfleraar. Nu in een rare positie, maar hij gaf erg goed les. Deze foto is genomen in de pauze van het beachvoilleybal toen we probeerden een piramide te bouwen.

De tweede dag in de bergen hebben we gebruikt om de omgeving met een gids verder te verkennen. In de omgeving van de lodge waar we verbleven zijn eeuwenoude rotstekening gevonden gemaakt door de bosjesmannen (ook wel san geneomd). Na een wandeling door de bergen van enkele uren kwamen we op de plaats waar de tekeningen op drie verschillende rotsen stonden.

Dit zijn enkele uitzichten tijdens het wandelen

Na een paar dagen strand hebben we besloten om naar Lesotho te gaan. Het is een van de armste landen van de wereld. Het was niet mogelijk om op eigen gelegenheid het land te bezoeken, omdat de wegen in dit land onbegaan zijn voor onze auto. We gingen met een Landrover het land in (twee uur over bijna dertig kilometer). De rit daarentegen was erg gezellig.

vlnr. Frederick, Regis, Marlies, Michiel, Kim en Gertjan

De wegen hebben soms een stijgingspercentage van 20% en overal kuilen in de weg van soms meer dan een halve meter diep. Dit had wel als gevolg dat we tot meer dan 3100 meter boven zeeniveau stegen en een prachtig uitzicht hadden.

De grens van Lesotho en Zuid Afrika (2800 meter). Op deze plek ligt ook de hoogste pub van Afrika, waar we natuurlijk nog een biertje hebben gedronken.

Onderdeel van de tour was een bezoek aan een dorpje in Lesotho. Dit was erg indrukwekkend, de huisjes zijn erg sober en klein. Met zo’n 8 man leven en slapen ze op nog geen 10 vierkant meter.

De lokale bevolking poseert voor ons

Boven en onder: uitzichten vanaf de hoogvlakte